Ondergrondse kabels en leidingen
Er ligt ruim 1,7 miljoen kilometer aan water-, elektriciteit- en gasleidingen, telefoonlijnen en olie- en gasleidingen onder de grond. Het is niet altijd bekend waar die leidingen en kabels precies liggen.

Bij graafwerk ontstaan jaarlijks zo’n 40.000 breuken en lekkages. De overheid heeft regels gemaakt om de schade aan kabels en leidingen te verminderen. Die regels staan in de Wet informatie-uitwisseling ondergrondse netten (WION) oftewel de Grondroerdersregeling. Ook heeft de overheid veiligheidsafstanden opgesteld voor leidingen met gevaarlijke stoffen (buisleidingen).

Klic-online: Elektronische uitwisseling van gegevens
Vanaf 1 juli 2010 kunnen grondroerders kaarten over ondergrondse kabels en leidingen elektronisch opvragen.

Netbeheerders moeten vanaf die datum hun kaarten elektronisch doorgeven aan het Kadaster. Het Kadaster beheert het elektronische systeem, het zogeheten KLIC-online. De aansluiting op het elektronische systeem vergt de nodige voorbereidingen voor met name netbeheerders. Een aantal netbeheerders is inmiddels op het systeem bij het Kadaster aangesloten. In de periode tot 1 juli 2010 volgen geleidelijk de andere netbeheerders.

Sinds 1 juli 2008 is de Wet Informatie-Uitwisseling Ondergrondse Netten (WION), beter bekend als de grondroerdersregeling in werking getreden.

Graafmachine aan het werk.
Deze wet van minister Van der Hoeven van Economische Zaken en van minister Cramer van Ruimte en Milieu heeft tot doel het voorkomen van graafincidenten bij kabels en leidingen.

Uit onderzoek is gebleken dat er zich jaarlijks ongeveer 40.000 graafincidenten voordoen. Dat betekent niet alleen veel schade aan de kabels en leidingen (zo'n 40 à 75 miljoen per jaar), maar het kan ook gevaarlijk zijn voor de omgeving (denk aan een gaslek). Een graafincident leidt ook tot veel ongemak wanneer burgers en bedrijven worden geconfronteerd met een stroomstoring of niet kunnen beschikken over elektronische communicatie. Ook dit brengt veel kosten met zich mee. Een belangrijke oorzaak van graafincidenten is dat de informatie-uitwisseling over de ligging van kabels en leidingen tussen de netbeheerder en de grondroerder niet altijd vlekkeloos verloopt.
De wet regelt daarom ook deze informatie-uitwisseling. Het Kadaster is het informatieloket en zorgt ervoor dat de informatie uitgewisseld kan worden. Een grondroerder wordt verplicht om bij mechanische graafwerkzaamheden een graafmelding te doen bij het Kadaster. De netbeheerders zijn verplicht om gegevens over de ligging van hun kabels en leidingen op te sturen.
Vooralsnog kunnen de netbeheerders hun informatie nog rechtstreeks aan de grondroerders opsturen via de post, fax of e-mail, zoals ze dat in de huidige situatie ook doen. Uiteindelijk wordt een elektronische informatie-uitwisseling voorzien, waardoor de informatie veel sneller en overzichtelijker beschikbaar kan worden gesteld. Om de gegevens elektronisch aan te kunnen leveren, vergt nog de nodige voorbereidingstijd van betrokken partijen.

Zorgvuldig
De wet regelt ook dat grondroerders zorgvuldig moeten graven. Dat gebeurt nu niet altijd. Ook de opdrachtgevers vervullen een belangrijke rol om de graafwerkzaamheden zorgvuldig te laten uitvoeren. Het Agentschap Telecom, onderdeel van het Ministerie van Economische Zaken, is aangewezen als de toezichthouder op de naleving van de wet.